پیشنهاد سردبیرمقاله فناوری

اوسینت در فضای سایبر رسانه‌ای؛TEMPINT در اینترنت اشیا

تردید کمی وجود دارد که وب بزرگترین هدیه ای است که هر سازمان مبتنی بر کلان داده می تواند داشته باشد. سازمان های کلان داده و بنگاه های تجاری می توانند به راحتی اطلاعات مربوط به کاربران را جمع آوری کنند. تک تک کاربر اینترنت در این امر شریک هستند.

خوشبختانه، هنوز هم می توانید در دنیای فیزیکی بیرون کاری را که دوست دارید، انجام دهید، اما خوب، این برای مدت طولانی دوام نخواهد داشت!

همان انقلاب جمع‌آوری داده که در دنیای آنلاین رخ داده است، در جهان فیزیکی به دلیل اینترنت چیزها (IoT) خود را تکرار می کند. ایده پشت IoT این است که آیتم های روزمره می توانند داده ها را بصورت بی سیم جمع آوری کرده و انتقال دهند. اشیاء مختلفی که می توانند به اینترنت متصل شوند عملا بی پایان هستند – از کاشی های روی پیاده رو و بتن در دیوارها گرفته تا کفش ها و لباس های ما و حتی مسواک های ما. همه به وب متصل هستند و همه به زودی شروع به بارگذاری اطلاعات خود روی اَبرها (Clouds) می‌کنند.

اینترنت اشیاء میتواند آغاز گر شیوه ی جدید جمع آوری اطلاعات به نام TEMPINT  باشد که به معنی “اطلاعات زمان” است و به فاکتور زمان پس از ترکیب اطلاعات منابع مختلف داده توجه دارد.

برای نشان دادن استقرار TEMPINT، سناریوی زیر را در نظر بگیرید: یک تروریست مسلح به خریداران در یک بازار پرجمعیت حمله می کند. او در عرض چند دقیقه کشته شده است و بنابراین نمی تواند درمورد همکارانش مورد سوال قرار گیرد، اما اتفاقاتیرا پشت سر گذاشته است. سازمان ها می توانند از دوربین های بازار استفاده کنند تا ببینند از کجا وارد شده است. می توانند فیلم های دوربین امنیتی پارکینگ را بررسی کنند تا ماشینش را شناسایی کند. این جایی است که تحقیقات اغلب متوقف می شود، اما در جهان آینده ای که IoT رواج دارد، تحلیلگران می توانند ماشین زمان را به عقب بر گردانند، با استفاده از ضبط و اطلاعات زیادی که از دوربین ها و سنسورها در جاده ها استفاده می‌کنند. در یک دنیای کاملا متصل، تحلیلگران اساسا می توانند زمان را برای شناسایی همه افرادی که تروریست ها با آنها ملاقات کرده اند، باز گردانند و سپس برای زمانبندی آنها نیز به تجزیه و تحلیل مسیرهایشان بازگردند.

این رویکرد ما را قادر می سازد تا فرضیه های جدید را بر روی داده های قدیمی که در زمان های دیگر برای هدفهای دیگر جمع آوری و ذخیره شده است، تست کنیم. در گذشته، سازمان های کلان داده به دلیل دشواری در دستیابی به اطلاعات و هزینه زیاد ذخیره اطلاعات، در کارهای جمع آوری اطلاعات بسیار وسواس داشتند اما اکنون که بانکهای داده به وصیلۀ سنسورهای متصل غنی می شود و هر دستگاه جریان داده را عملا بدون توقف استریم میکند سازمان فقط نیاز دارد داده های متزلزل ذخیره کند. پلت فرم نهایی TEMPINT شبیه به داشتن یک ویدئو از تمام جهان است که به راحتی امکان زوم، توقف و عقب زدن را در اختیار می‌گذارد تا بتوان وضعیت افراد را از طریق پوشیدنی های (wearables) متصل به خودشان به دست آورد.

دو چالش اصلی تکنولوژیک در راه TEMPINT وجود دارد، اولین چالش ذخیره‌ اطلاعات است. در TEMPINT ما باید مقادیر زیادی اطلاعات را برای بررسی در آینده ذخیره کنیم. در سال ۲۰۱۹، انتظار می‌رود IoT بیش از ۵۰۰ zettabytes داده تولید کند که معادل ۵۰۰ تریلیون گیگابایت است. با این حال، داده‌های نظارت می‌تواند به یک سری اعمال اولیه محدود شود: ضبط صدا، ردیابی مکان و فعالیت و عکس های فوری از دوربین های متصل نظارت. علاوه بر این، ظرفیت ذخیره سازی داده ها در دهه های گذشته به طور گسترده ای بهبود یافته است و این ارتقا پایان ندارد.

آیا باید این کار را انجام دهیم؟

برخی ممکن است بپرسند: آیا سازمان های کلان داده و شرکت های تجاری دارای قدرت TEMPINT هستند؟ بله. پیش از همه، NSA بخش بزرگی از اطلاعات را که به صورت آنلاین و از طریق دستگاه ها جریان می یابد، جمع آوری می کند. همزمان با گسترش IoT، دولت‌های سراسر جهان از آن برای نظارت بر شهروندان خود استفاده می کنند، همانکاری که در حال حاضر در اینترنت انجام می شود.

منبع:

https://www.wired.com/2017/01/connected-devices-give-spies-powerful-new-way-surveil/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا