به رسمیت شناختن یک روزنامه، تلویزیون یا رادیو بسیار آسان است. شما با آن‌ها رشد کرده‌اید بنابراین، می‌توانید آن‌ها را جزء رسانه‌های سنتی به حساب آورید.

اما درباره رسانه‌های اجتماعی چه؟ چند نفر از ما می‌توانیم رسانه‌های اجتماعی را تعریف کنیم یا اشکال مختلف آن را تشخیص دهیم؟

زمانی که از رسانه‌های اجتماعی صحبت می‌کنیم، اولین نامی که به ذهن ما می‌رسد فیس‌بوک است. برخی توییتر و برخی یوتیوب را اضافه خواهند کرد. این شناخته‌شده‌ترین “چهره” از رسانه‌های اجتماعی است.

اما رسانه‌های اجتماعی واقعاً چیست و چه تفاوتی با رسانه‌های سنتی دارد؟

اگر اصطلاح شبکه‌های اجتماعی را به دو بخش آن تقسیم کنید درک بهتری از رسانه‌های اجتماعی به دست می‌آوریم: اجتماعی و رسانه،  بخش «اجتماعی» از تعامل افراد با یکدیگر به دست می‌آید. بخش «رسانه» از سیستم‌عامل‌هایی است که این تعاملات را ممکن می‌سازد.

این سیستم‌عامل‌ها دارای ویژگی‌های مشترکی هستند که براساس آن می‌توان آن‌ها را در شش گروه دسته‌بندی کرد.

رسانه‌های سنتی در مقابل رسانه‌های اجتماعی

تفاوت ۱ 

ایجاد و انتشار محتوا: رسانه‌های سنتی مبتنی بر اصل یک به چند است. یک ویرایشگر تصمیم می‌گیرد اخبار چه باشد؛ کدام گزارش‌های خبری باید در روزنامه منتشر شود یا کدام گزارش‌ها باید در بولتن بعدی پخش شوند. مصرف‌کنندگان اخبار، یعنی خوانندگان و بینندگان، هیچ نقشی در ایجاد یا انتشار محتوا ندارند.

در مقابل رسانه‌های اجتماعی، رسانه‌هایی هستند که براساس اصل “چند نفر به چند نفر” کار می‌کنند. هر شخص می‌تواند محتوا را ایجاد کند و به اشتراک بگذارد. این باعث می‌شود فرایند ایجاد محتوا بیشتر دموکراتیک باشد.

تفاوت ۲

 تمرکز یا هدف: رسانه‌ اجتماعی، همان‌طور که از نام آن پیداست، رسانه‌ای است که مردم از آن برای تعامل با دوستان، بستگان، آشنایان و غیره استفاده می‌کنند و لزوماً نیازی نیست که بر پایه پخش اخبار باشد. در واقع، بخش بسیار کوچکی از دنیای رسانه‌های اجتماعی به ایجاد یا انتشار اخبار اختصاص داده شده است. رسانه‌های سنتی اساساً یک رسانه خبری هستند که به‌طور سنتی عملکرد جمع‌آوری و انتشار اخبار را انجام داده و همچنان این کار را ادامه می‌دهد. به این دلیل است که این دو رسانه مانند کارد و پنیر هستند.

تفاوت ۳

تعامل: رسانه‌های اجتماعی اجازه می‌دهد تا کاربران نظرات خود در مورد مطالب ایجاد شده توسط دوستان خود، بستگان و یا گروه همکاران  بیان کنند. هیچ “برادر بزرگی”(فرد یا سازمانی که مسئول نظارت و کنترل شدید است، اشاره به رمان ۱۹۸۴ جورج اورول) نظرات را سانسور نمی‌کند. همه نظرات در زمان واقعی هستند که محتوای منتشر شده را غنی‌سازی می‌کنند و به مردم قدرت به اشتراک‌گذاری دیدگاه‌هایشان را می‌دهد. رسانه‌های سنتی به‌شدت تحت نظارت هستند. تمام ارتباطات یک‌طرفه است: از ویرایشگر تا خوانندگان؛ بیشترین چیزی که یک خواننده می‌تواند به انتشار آن امید داشته باشد نامه‌ای است که در ستون محدود و مخصوص خوانندگان در روزنامه‌ها منتشر می‌شود. البته، هیچ تضمینی وجود ندارد که  نامه قبل از چاپ آن چقدر ویرایش شود. این تعامل در مورد تلویزیون حتی محدودتر نیز هست.

تفاوت ۴

همگرایی: رسانه‌های اجتماعی یک رسانۀ واقعاً همگرا هستند؛ شما می‌توانید محتوا را به‌عنوان متن، محتوای صوتی-تصویری یا عکس‌ها و تصاویر را در رسانه‌های اجتماعی به‌صورت یکپارچه منتشر کنید. رسانه‌های سنتی در آن واحد تنها می‌توانند در یک فرمت؛ به‌صورت چاپی یا صوتی-تصویری وجود داشته باشند. همگرایی در فضای رسانه سنتی وجود ندارد.

تفاوت ۵

سرعت: رسانه‌های اجتماعی فوری هستند. گزارش‌های منتشر شده در سایت‌های رسانه‌های اجتماعی به‌صورت فوری قابل‌دسترسی است. رسانه‌های سنتی برای انتشار اطلاعات زمان نیاز دارند. در مورد روزنامه‌ها، این به‌یک‌بار در روز محدود می‌شود؛ تلویزیون یا رادیو می‌تواند گزارش را به‌طور مرتب به‌روزرسانی کنند اما آن‌ها نیز نمی‌توانند با سرعت رسانه‌های اجتماعی رقابت کنند مگر اینکه مدام به‌صورت زنده پخش شوند.

تفاوت ۶

هزینه ایجاد: ثروتی هرچند اندک برای راه‌اندازی یک روزنامه، رادیو و یا ایستگاه تلویزیونی لازم است. بنابراین، تعداد کمی از افراد می‌توانند امید داشتند یکی از آن‌ها را داشته باشند. سیستم‌های رسانه‌های اجتماعی اجازه ارسال رایگان محتوا را می‌دهند. بنابراین، هرکسی می‌تواند یک ناشر یا پخش‌کننده باشد.

تفاوت ۷

دسترسی و اعداد: دسترسی به رسانه‌های اجتماعی حیرت‌آور است؛ میلیاردها نفر در سراسر جهان را متصل می‌کند. در مقابل، دسترسی به رسانه‌های سنتی محدود به تعداد خوانندگان یا بینندگانی است که ممکن است روزنامه‌ها یا کانال‌های تلویزیونی داشته باشند.

نویسنده: سانیل سکسنا 

منبع: easymedia

دیدگاه شما چیست؟