مقاله فناوری

مدیریت داده‌‍‌ها در کسب‌و‌کار صوتی-تصویری: نِتفلیکس به عنوان مطالعه موردی (قسمت دوم)

 

 

کلان‌داده‌ کلید تصمیم‌گیری در جهت بهبود کیفیت خدمات فنی و همچنین بهبود کیفیت کار افراد مرتبط با لیست‌ها است. چنین داده‌هایی در مورد نوع محتوای ارائه شده، چگونگی ارائه آن و مقادیر آن راهنمایی ارائه می‌کنند و همچنین به تصمیم‌گیری بهتر در مورد تولیدات خانگی کمک می‌کنند(نتفلیکس اصل). این نسل از محتوای شخصی منجر به ترویج نوعی دیگر از “استراتژیِ توزیع” شده که با خواسته‌های مخاطبِ خواستار آزادی کامل در مشاهده ویدئو مطابق است. Neira)، . (۲۰۱۵این نتفلیکس بود که برای اولین بار با انتشار یکبارۀ یک فصل کامل از یک برنامه تلویزیونی، در واقع قمار کرد که همین در نهایت منجر شد به آنچه اکنون تماشای یکبارۀ چند قسمت از یک سریال شناخته می‌شود (۲۰۱۴(Jenner.  نتفلیکس به عنوان پیشگام در این حوزه، تبدیل به نقطه مرجع برای مدلِ درحال تغییر صنعت تلویزیون پولی شده است.

  1. اهداف و روش‌شناسی: در این مقاله ما داده‌ها و کلان‌داده و مدیریت داده را تعریف و توصیف می‌کنیم. ما استدلال‌های جدید را برای بحث‌های دانشگاهی ارائه خواهیم داد و توضیح خواهیم داد چرا مدیریت کلان‌داده، محورِ استراتژیکِ صنعتِ توزیعِ محتوایِ ویدئویی است. برای این کار ما روینتفلیکس به عنوان مطالعه موردی تمرکز می‌کنیم؛ اهداف کسب وکار شناسایی خواهد شد، انتخاب منبع، جمع آوری داده، تغییرات و معیارهای بارگیری تحلیل خواهد شد، همچنین نظارت و استفاده از الگوریتم‌ها در رابطه با تصمیم‌گیری و همچنین به مثابه هوش کسب‌وکار را درک می‌کنیم و سرانجام، با توجه به اهداف تعیین شده نتیجه‌گیری می‌کنیم.

در این مقاله ما از روش تحقیق و مطالعۀ موردی یین (۲۰۰۹ YIN ) استفاده می کنیم که با منابع اولیه و ثانویه مدیریت داده‌های شرکت مورد مطالۀ ما مرتبط است. این روش شامل؛ بررسی کتابشناختی، تحلیل داده‌های منتشر شده توسط خود شرکت (Netflix Tech Blog و حوزۀ شرکتی Netflix. com)، اطلاعات ارائه شده توسط کارکنان آن در انجمن های مختلف و تحلیل داده‌ توسط نشریات تخصصی می‌شود. ۳٫ مدیریت داده در کسب‌و‌کار ویدئویی: فن آوری‌های جدید به شرکت‌ها امکان میدهد حجم زیادی از اطلاعات را تولید و ذخیره کنند و حتی تقاضای کیفت عملکرد فناورانۀ بسیار بهتر را داشته باشند. در واقع، کاربران و کسب‌و‌کار در تعامل با تکنولوژی جدید، داده تولید می‌کنند. داده‌های ایجاد شده آنقدر غنی هستند که آن کلان داده نامیده اند. این اصطلاحیست که برای اشاره به مقدار گسترده‌ای از داده‌ها استفاده می‌شود که به دلیلویژگی‌های آن نمی‌تواند همیشه توسط سیستم‌های محاسباتی موجود پردازش شود . این ممکن است به دلیل  حجم زیاد باشد، که استفاده از مراکز فیزیکی ذخیرۀ داده (Datacenters) یا ذخیره در اَبر را ضروری می‌کند. همچنین می‌توانیم اطلاعاتی نظیر مقیاس زمانی و سرعت را به حساب آوریم و امکان پیش‌بینی را فراهم کنیم.

  در این مقاله چارچوب نظری ارائه شده توسط فرناندز مانزانو (۲۰۱۶) در مورد مدیریت کلان‌داده در کسب‌و‌کار را به عنوان اساس و  راهنمای شناسایی و تجزیه جنبه‌های فنی مختلف استفاده می‌کنیم.  در حال حاضر منشاء داده‌های موجود در اصطلاحات تخصصی حوزۀ کلان‌داده شامل مواردی نظیر وب و رسانه‌های اجتماعی، بیومتریک، معاملات بانکی و انقال ماشین به ماشین می‌شود .

(M2M) همانطور که “سروانو کوبوس” (۲۰۱۴)  می‌گوید، سال‌ها پیش شرکت‌ها فقط به داده‌های خود دسترسی داشتند (در داخل یا از طریق مشاوره)، اما امروزه به دلیل اینترنت این کسب‌و‌کارها می‌توانند اطلاعات خود را با داده‌های بازار، بازخورد مشتری یا حتی نشریات علمی مقایسه کنند.

  مدیریت این اطلاعات فرصت بسیار خوبی برای ارائه سؤالات هوشمندانۀ کسب‌و‌کار و همچنین تصمیم‌گیری بهتر فراهم می‌کند.

 

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا