پیشنهاد سردبیرمقاله فناوری

روش‌های تحلیل عکس اف‌بی‌آی، چالشی برای عدالت

جمعی از محققان اف.بی.آی در ویرجینیا تصاویر را تا حد پیسکل‌های آن تحلیل می‌کنند تا بتوانند آن‌ها را با عکس‌هایی که کارآگاهان از صحنه‌های جرم گرفته‌اند تطبیق دهند. تخصص محققان این واحد مدارک تصویری جُرم و شناسایی چهره متهمین است و اعضای آن می‌توانند با تقویت وضوح تصاویر به محققان در شناسایی جزئیات صحنۀ جرم کمک کنند.

اما کار واحد تصویری در اف.بی.آی هیچ‌گاه پایه و اساس محکم علمی نداشته است و نقش آزمایشگاه و واحد تحقیات اف.بی.آی همواره به چالش کشیده شده است.

در پنجاه سال گذشته اف.بی.آی با مقایسۀ عکس‌ها و تصاویر با روش‌هایی که چندان مورد اطمینان نبوده‌اند باعث محکومیت متهمان زیادی شده و همواره استدلال نموده که احتمال خطای استنادات تصویری مورد استفاده، نزدیک به صفر است. مبنای چنین استدلالی یک مقایسۀ تصویری است که ۲۲ سال قدمت دارد و دو شلوار جین را با هم مقایسه می‌کند. آزمایشات بسیار توسط دانشمندان مختلف ثابت نموده که این مقایسۀ معروف قابل اطمینان نیست.

نمونه استدلال مورد بحث همچنان توسط اف.بی.آی به کار گرفته می‌شود و با استناد قانونی به آن برای متهمان در جرائم مختلف حکم صادر می‌شود. کار متخصصان استناد تصویری اف.بی.آی بر مبنای اصل “تحلیل الگو” بنا شده است؛ رشته‌ای از علوم جنایی که به‌طور مستمر باعث اشتباهات مکرر در آزمایشگاه‌های اف.بی.آی و دیگر مراکز تحقیقاتی شده است. قبل از کشف روش‌های شناسایی دی.ان.ای، پلیس از مقایسۀ الگو‌های تصویری لباس و وسایل متهم با تصاویر ثبت شده برای اثبات جرم استفاده می‌نمود. با اثبات غلط بودن استنادات با این روش به صورت پی در پی توسط آزمایشات دی ان ای، دادگاه عالی آمریکا سال گذشته استناد نمودن به آن را ملغی اعلام نمود و سپردن اثبات جرم به آزمایشگاه‌ها و محققان اف.بی.ای را متوقف نمود.

اما با تمام این اوصاف و براساس گزارشات رسانه‌ها از دادگاه‌ها به‌نظر می‌رسد محققان اف.بی.آی هنوز بر دقت و صحت روش‌های قدیمی تأکید دارند و در مواردی با عوض نمودن عنوان این روش‌ها، آن‌ها را به دادگاه می‌خورانند!

نشریه پروپابلیکا از تعدادی از متخصصان دعوت نمود که استنادات محققان اف.بی.آی را بررسی و میزان صحت آن‌ها را ارزیابی کنند. کارشناسان نمونه‌های متعددی از آزمایشاتی که از دقت علمی تکنیک‌های خود غفلت می‌کنند شناسایی کرده و می‌گویند برخی از استدلالات آن‌ها برخلاف اصول منطق است.

اف.بی.آی مکرراً درخواست‌ها برای مصاحبه با اعضای گروه تصویری خود را که به‌صورت رسمی به‌عنوان “واحد تحلیل صوتی، تصویری و ویدئویی” شناخته می‌شود، رد می‌کند. اف.بی.آی یک پاسخ کوتاه در ماه گذشته ارائه داد که ادعا می‌کرد تکنیک‌های واحد تصویر با بررسی‌ها و گزارش‌هایی که اخیراً در این مورد منتشر شده متفاوت است و متخصصان تصویری اف.بی.آی هرگز به این روش‌ها تکیه نمی‌کنند “زیرا غیرقابل‌اعتماد بودن آن‌ها ثابت شده است “.

قاضی “جید راکوف” از دادگاه منطقه‌ای ایالات‌متحده در منهتن، عضو سابق کمیسیون ملی علوم جنایی می‌گوید: ضعیف‎ترین زمینه‌های تحلیل الگو، بیشتر بر شهود تحلیلگر متکی است تا علم.

مشکلات روش “مقایسه عکس” در اف.بی.آی به انواع دیگر علم پزشکی قانونی، مانند تجزیه‌وتحلیل اثرانگشت، معاینه موی میکروسکوپی و تجزیه‌وتحلیل دست خط نیز سرایت کرده است. آتیل درور”، عصب‌شناس آزمایشگاه پزشکی قانونی و محقق دانشگاه کالج لندن است که اغلب در مؤسساتی مانند اف.بی.آی و پلیس نیویورک به پرسنل پلیس آموزش می‌دهد تا راه‌هایی برای به حداقل رساندن تأثیرگذاری سلیقۀ شخصی بر پرونده‌های قضایی ابداع کند. 

درور می‌گوید: حتی تجزیه‌وتحلیل دی ان اِی نیز ممکن است تأثیر گرفته از تعصب شخصی باشد. اما شاخه‌های تطبیق الگو مانند تجزیه‌وتحلیل تصویر به‌طور خاص آسیب‌پذیرتر هستند. به‌طورکلی کار آزمایشگاه تصویر، فقط بررسی و تأیید این موضوع است که شواهدی از یک مظنون با مدارکی از صحنه جرم “مطابقت” دارد.

تصاویر بالا نشان‌دهندۀ یک مقایسۀ الگوی تصویری در سال ۲۰۰۱ است که تصویر پیراهن یک سارق بانک را که در ویدیو ضبط شده را با پیراهن به دست آمده از خانه یک متهم توسط آزمایشگاه اف‌بی‌آی مقایسه شده است. فلش‌های قرمز اشاره به ویژگی‌های پیراهنی است که با پیراهن ادعا شده مطابقت دارد.

یک پرونده سرقت بانک، تجزیه‌وتحلیل الگوی لباس را به آزمایش می‌گذارد.

آزمایشگاه اف‌بی‌آی ادبیات جدید علمی خود را در فلوریدا مورد استفاده قرار داد؛ در سال ۲۰۰۲، دادستان‌ها، ویلبرت مک کریت، یکی از مهاجران سابق و کارآفرین فعلی را به جرم سرقت از هشت بانک در سواحل فلوریدا، محکوم کردند. شواهد جمع‌آوری شده علیه مک‌کریت چشم‌گیر و محکمه‌پسند نبودند.

اما مأموران یک کت و ‌شلوار را از خانه مک‌کریت به دست آوردند و آن را برای تجزیه‌وتحلیل به واحد تصویر اف.بی.آی فرستادند. متهم را وادار کردند در حالت‌هایی شبیه به آنچه در ویدئوی دوربین مداربسته بانک ضبط شده بود بایستد و طرح لباس او را با تصاویر ویدئو تطبیق دادند و درحالی‌که طرح لباس در ویدئو شبیه هزاران پیراهن دیگر بود، متهم مجرم شناخته شد.

https://cdn0.tnwcdn.com/wp-content/blogs.dir/1/files/2019/01/known-shirts.png

تست تکنیک‌ها و نارسایی‌ها

آزمایشگاه‌های اف‌بی‌آی افتخار می‌کنند که می‌توانند افرادی را که در عکس‌ها هستند حتی در شرایط سخت شناسایی کنند، چه رسد به زمانی که جزئیات بیشتری را ببینند، مثلاً زخم‌ها، خالکوبی‌ها و دندان‌های شکسته باعث ساده شدن شناسایی می‌شوند.

تحلیلگران تصویر معتقدند که می‌توانند همین کار را با علائم رایج پوستی از جمله چروک‌ها، لکه‌های پوستی و خطوط روی لب‌ها انجام دهند. تحلیلگران اف.بی.آی ادعا می‌کنند با استفاده از این صفات وعلی‌الخصوص بافت پوست صورت، توانسته‌اند دوقلوهای مشابه را شناسایی کنند.

 واحد تحقیقات تصویری اف.بی.آی یک افسر نیروی دریایی آمریکا را با روش تطبیق الگوی چین‌وچروک‌های دست، به اتهام تجاوز به یک کودک مجرم قلمداد کرد و دادگاه بدون اینکه روش به کار گرفته شده توسط اف.بی.آی را زیر سؤال ببرد، حکم محکومیت افسر نیروی دریایی را صادر نمود.

درحالی‌که آزمایشات مختلف توسط دانشمندان در زمان‌های مختلف غیرقابل اطمینان بودن روش تطبیق الگوی به‌کار رفته توسط اف.بی.ای را ثابت کردند و ده‌ها متهم با استناد به این روش محکوم شده‌اند، اما این روش هنوز هم به‌صورت موردی در سیستم قضایی ایالات‌متحده به کار می‌رود.

منبع: ProPublica

نویسنده: رایان گابریلسون

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا