تقلید کودکان از والدین در رسانه‌های اجتماعی

تقلید کودکان از والدین در رسانه‌های اجتماعی

بسیاری از نوجوانان امروزی در یک دوره قبل از رسانه‌های اجتماعی به دنیا آمدند. زمانی که آن‌ها به پیش‌دبستانی وارد شدند، بیشتر والدین آن‌ها حساب‌های فیس‌بوک داشتند. و بسیاری از والدین(که تازه به این فضا وارد شده بودند) با شور و هیجان داستان‌های شخصی و شرم‌آور فرزندانشان را به اشتراک می‌گذاشتند. من در گذشته درباره اینکه چگونه والدین باید تأثیرگذاری این اشتراک‌گذاری بر رشد روانی کودک را در نظر بگیرند، نوشته‌ام. کودکان از رفتار والدین خود الگو می‌گیرند. زمانی که والدین به‌طور مداوم جزئیات شخصی خود را در مورد زندگی فرزندانشان به اشتراک می‌گذارند و سپس پست‌های ارسالی خود را برای سرشماری تعداد لایک‌ها و فالوورها پیگیری می‌کنند، بچه‌ها به این کار آن‌ها توجه می‌کنند. درحالی‌که اغلب والدین بهترین‌ها را برای فرزندان خود می‌خواهند، اما وقتی داستان‌های شخصی آن‌ها را در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند، راهنمایی کمی برای کمک به آن‌ها برای آموزش فرزندپروری در عصر دیجیتال وجود دارد.

کودکان به‌طور مداوم در حال جذب پیام از منابع مختلف، از جمله والدین هستند، آن‌ها رفتارهای مشاهده‌ شده در افراد بالغ و بزرگسال را تقلید می‌کنند. کاملاً امکان دارد که اشتراک‌‌گذاری بیش‌ازحد والدین، به کودکان یاد داده‌ باشد که به اشتراک‌گذاری تصاویر و داستان‌های شخصی دیگر افراد، کار مناسبی است و از آن‌ها انتظار می‌رود که آن‌ها نیز این کار را انجام دهند. در واقع، بسیاری از کودکان در سال‌های ابتدایی مدرسه، خود را با حق‌وحقوق ناچیزی در قبال “به اشتراک‌گذاری آنلاین” والدینشان سپری کرده‌اند.

جلب رضایت پیش از اشتراک‌گذاری

جلب رضایت پیش از اشتراک‌گذاری

والدین می‌توانند به فرزندان خود کمک کنند تا درک بهتری از مفاهیم اشتراک‌گذاری آنلاین داشته باشند، حتی اگر آن‌ها در گذشته در مورد فرزندانشان پست‌هایی را در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته باشند. یک‌راه مؤثر برای این کار، این است که به فرزندان بزرگ‌تر خود اجازه دهید تا پست‌هایی که باعث شرمندگی و خجالت آن‌ها می‌شوند، را از رسانه ‌اجتماعی شما پاک کنند. در آینده نیز والدین می‌توانند قبل از به اشتراک گذاشتن هرگونه پستی در مورد فرزند خود، ابتدا از او اجازه بگیرند. این می‌تواند به نوجوانان کمک کند تا قدرت و اهمیت کنترل ردپای دیجیتال خود را بهتر درک کنند. همچنین این کار می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا درک کنند که چرا آن‌ها نیز باید قبل از اضافه کردن یا تغییر ردپای دیجیتالی دیگران، رضایت آن‌ها را جلب می‌کنند.

من مانند دوستانم عکس فرزندانم را به‌صورت آنلاین به اشتراک می‌گذارم. سعی می‌کنم این کار را مسئولانه انجام دهم و بهترین تجاربی را که در مطالعات خود کسب کرده‌ام، در نظر بگیرم. شاید مهم‌ترین نکته‌ای که یاد گرفته‌ام این باشد که، من دیگر عکس‌های بزرگ‌ترین فرزندم را پیش از اینکه رضایت او را کسب کنم، به اشتراک نمی‌گذارم. درحالی‌که من سال‌ها را صرف بررسی این موضوع به‌عنوان یک فرد دانشگاهی و به‌عنوان یک مادر کرده‌ام، با این حال هنوز برایم مشکل است که بتوانم تعادلی میان به اشتراک‌گذاری پست‌هایم در رسانه‌های اجتماعی و حفظ حریم خصوصی فرزندان ایجاد کنم. هنوز خیلی زود است که بفهمیم چگونه فعالیت‌های ما در رسانه‌های اجتماعی، یک روز بر عادت‌های اشتراک‌گذاری آنلاین فرزندانمان تأثیر می‌گذارد. من فقط می‌توانم امیدوار باشم که با اندیشیدن و فکر کردن قبل از فشار دادن هر دکمۀ به اشتراک‌گذاری در رسانه‌های اجتماعی، دارم به فرزندانم اهمیت اندیشیدن پیش از اشتراک‌گذاری مطالب در این رسانه‌ها را تلقین می‌کنم و یاد می‌دهم.

مسئولیت‌پذیری در جامعه مجازی

مسئولیت‌پذیری در جامعه مجازی

ما تازه شروع به خلق نقشه‌هایی کرده‌ایم که به کمک آن جوامع می‌سازیم و زندگی‌هایمان را از طریق رسانه‌های اجتماعی گسترش می‌دهیم. درحالی‌که ما مسائل رقابتی حفاظت از حریم خصوصی را بررسی می‌کنیم و زندگی‌مان را به‌صورت آنلاین بررسی می‌کنیم، ممکن است زمان خوبی برای تجدیدنظر در عاداتمان باشد، و همچنین زمان مناسبی است برای اینکه به فرزندانمان اهمیت رضایت را بیاموزیم و به آن‌ها کمک کنیم تا تعامل کننده‌ای مسئولیت‌پذیر و شهروند آنلاین شریفی باشند.

منبع: The Washington Post

دیدگاه شما چیست؟