نرم‌افزاری برای باهوش‌کردن کودکان

نرم‌افزاری برای باهوش‌کردن کودکان

بر اساس مطالعه جدید دانشمندان در آمریکا، استفاده از برنامه‌های نرم‌افزاری تلفن‌همراه در کلاس‌های پیش‌دبستانی می‌تواند به ارتقای مهارت‌های سوادآموزی و تقویت آمادگی کودکان برای مدرسه کمک کند.

به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، محققان دانشگاه نیویورک دریافته‌اند، استفاده درست از یک نرم‌افزار تحصیلی می‌تواند منبع انگیزه و تعهد کودکان در سال‌های ابتدایی عمرشان باشد. «سوزان نویمان» نویسنده این تحقیق گفت: هدف تحقیقات ما آزمودن این موضوع بود که آیا یک برنامه نرم‌افزاری انگیزه‌بخش می‌تواند یادگیری کودکان را سرعت بخشد یا خیر.

محققان، کارآیی یک برنامه نرم‌افزاری تحصیلی به نام Learn with Homer را بر روی مهارت‌های آمادگی مدرسه کودکان پیش‌دبستانی آزمودند. این برنامه‌ نرم‌افزاری آی‌پد اپل، کودکان را در برنامه‌ای نظام‌مند وارد می‌کند و صداهای واژگان را با خواندن کتاب داستان ترکیب می‌کند.

این پژوهش در ۱۰ کلاس درس دارای ۱۴۸ نفر کودک پیش‌دبستانی انجام شد. محققان با استفاده از چندین آزمایش سوادآموزی اولیه، تغییرات در آگاهی صوت‌شناسی بر اثر استفاده از Learn with Homer را در مقایسه با گروه کنترل مشاهده کرد که نرم‌افزار جدیدی استفاده می‌کرد.

آگاهی صوت‌شناسی، توانایی شناسایی صداهایی است که واژگان را می‌سازند و شاخص مهمی برای توانایی خواندن در دوره‌های بعدی است.

محققان دریافتند رشد قابل‌اندازه‌گیری در آگاهی صوت‌شناسی و درک ارتباط بین سخن و حروف تایپ‌شده برای گروهی که از نرم‌افزار Learn with Homer استفاده می‌کرد، در مقایسه با گروه کنترل مشاهده می‌شود.

جزئیات این یافته‌ها در نشست سالانه اتحادیه تحقیقات تحصیلی آمریکا در شیکاگو ارائه شده است.

جلیقه‌ای که جایگزین عصای سفید می‌شود

1

دانشجویان فلسطینی دانشگاه پلی‌تکنیک هبرون نوعی جلیقه طراحی کرده‌اند که از ارتعاشات و فرمان‌های صوتی برای کمک به مسیریابی مستقل نابینایان و کم‌بینایان استفاده می‌کند.

به گزارش سرویس فناوری ایسنا، سیستم کمک هوشمند به افراد نابینا (SASB) برای استفاده بجای عصای سفید سنتی که عموما توسط نابینایان و کم‌بینایان بکار گرفته می‌شود، طراحی شده است.

به گفته عبدالرحمن البرمیل که در طراحی SASB همکاری داشته، استفاده از این سیستم بسیار ساده و راحت است.

البرمیل اظهار کرد: این فناوری به ارائه راه‌حل‌هایی پرداخته که با پروژه‌های پیشین متفاوت است؛ برای مثال ایده حسگر زمینی بسیار موثر و در نوع خود جدید است. این سیستم با هدایت افراد از طریق فرمان‌های صوتی و ارتعاشی عمل می‌کند.

سیستم SASB همچنین در مورد ظرفیت باتری خود به کاربر هشدار داده و پیش از پایان یافتن انرژی، به حالت حفظ انرژی وارد می‌شود.

این پروژه تحت نظارت دکتر رمضی القواسمی، رئیس دانشکده مهندسی و ناظر این تحقیقات صورت گرفته است.

القواسمی این ابداع را بسیار ارزشمند خوانده و اظهار کرد: این پروژه از جلیقه‌ای تشکیل شده که توسط نابینایان پوشیده شده و با هدایت آنها درباره مسیر و موانع، به این افراد اجازه می‌دهد در جامعه وارد شده و با دیگران ارتباط برقرار کنند. کاربر همچنین می‌تواند فرمان‌های صوتی را توسط هدفون‌های مرتبط با جلیقه بشنود.

القواسمی افزود: این دانشجویان توانسته‌اند با منابع محدود خود به طراحی و اجرایی کردن این پروژه بپردازند. سیستم SASB به توسعه بیشتر به همراه حمایت مالی نیاز داشته و باید مورد استقبال موسسات و حامیان مالی بالقوه قرار بگیرد.

ایوب السارسور، داوطلب نابینای این پروژه پس از استفاده از این جلیقه، آن را بسیار عالی خواند.

این دانشجویان با سازمان صلیب سرخ برای استخدام نیروهای متخصص در طراحی جلیقه SASB همکاری کردند. آن‌ها اکنون به دنبال حامیان مالی برای تبدیل آن به یک محصول تجاری هستند.

اگرچه این اولین جلیقه ارائه شده به بازار برای کمک به نابینایان نیست. سال ۲۰۱۴ دستگاه آمریکایی Eyeronman وارد بازار شد که یک فناوری پوشیدنی بدون نیاز به دست، به همراه حسگرها و ساطع‌کننده‌هایی بر روی جلیقه به منظور تشخیص موانع است. این جلیقه از فناوری لیزر لیدار و فناوری‌های فراصوت و مادون قرمز برخوردار است.

 

 

 

نامرئی‌سازی اجسام با امواج مغناطیسی

2

دانشمندان آمریکایی شیئ همگن استوانه‌ای نامرئی بدون استفاده از هیچ گونه پوشش مواد را ساخته‌اند؛ طوری که شما می‌توانید تصور کنید اشیاء را با امواج مغناطیسی، کاملا نامرئی کنیم.

به گزارش سرویس فناوری ایسنا، منطقه خراسان، در آخرین تحقیقات، محققان بر پراکندگی نور از سیلندر شیشه‌ای پر شده با آب تحقیق کردند؛ چنین آزمایشی بیانگر شباهت آنالوگ دوبعدی و از مشکلات قدیمی پراکندگی در محیط همگن است.

این مشکلات شامل فیزیک غیر معمول و ظاهر شدن مواد با میزان بالای شاخص انکسار است. محققان با استفاده از آب و شاخص انکسار، تغییر دما را کنترل کردند.

شاخص انکسار با دو مکانیسم پراکندگی رزونانس و غیر رزونانس مرتبط است. اثر متقابل این دو فانورزونانس نامیده می‌شود.

در محاسبات نظری، این آزمایش با موفقیت انجام و ابزارآلات محیط کار به کمک امواج الکترومغناطیسی دیگری مرئی شد.

قدرت نامرئی‌کردن اشیاء همگن بدون پوشش مواد در زمینه مهندسی بسیار مهم است و به راحتی می‌توان سیلندرهای همگن ایجاد کرد.

این نتایج برای تولید میله‌های نامرئی برای آنتن‌های مرکب و دیگر موارد کاربرد دارد.

 

 

 

 

 

 

مدیرعامل همراه اول در گفت‌وگو با فارس:

کدام حمله اینترنتی بیش از همه اتفاق می‌افتد؟

امکان اعمال نرخ متفاوت دیتا برای پیام‌رسان‌های رایگان داخلی و خارجی/ از فعالیت‌ بی‌ضابطه‌ OTT‌ها دولت بیش از اپراتورها ضرر می‌کند

معاون وزیر ارتباطات بر لزوم مقررات‌گذاری برای ارجحیت پیام‌رسان‌های داخلی نسبت به خارجی تاکید کرده است؛ مدیرعامل همراه اول نیز می‌گوید: بسته به سیاست دولت، رگولاتوری می‌تواند نرخ دیتاهای متفاوتی برای محصولات داخلی یا خارجی اعمال کند.

به گزارش خبرنگار فناوری اطلاعات خبرگزاری فارس، با آغاز سال ۹۴ معاون رگولاتوری از تدوین مقررات حاکم بر خدمات دهندگان OTT (پیام رسان‌ها) در سال جاری خبر داد.

امروزه OTTها یک موضوع جهانی هستند؛ زیرا اپراتورها سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی را انجام می‌دهند و شرکت‌هایی بر بستر فراهم کرده اپراتورها کسب و کار بزرگی ایجاد کرده‌اند. از این رو نگرانی از دلسردی اپراتورها از سرمایه‌گذاری و مشکل در روند توسعه پیش آمده است.

معاون وزیر ارتباطات نیز با اشاره‌ای به تعریف پروژه‌ای برای به حداقل رسیدن آسیب‌پذیری OTT ها، اعلام کرد:باید مقررات گذاری به نحوی باشد که OTT های داخلی نسبت به نمونه‌های خارجی ارجحیت داشته باشند؛ در این باره رگولاتوری از سال گذشته مشاوری انتخاب کرده و مطالعات اقتصادی مربوطه را انجام داده است که در نهایت این پروژه به جمع‌بندی رسیده است.

در این باره وحید صدوقی مدیرعامل همراه اول در گفت‌وگو با خبرنگار فناوری اطلاعات خبرگزاری فارس با اشاره به لزوم مقررات‌گذاری برای فعالیت نرم‌افزارهای رایگان موبایلی در کنار فعالیت اپراتورهای موبایل، اظهار داشت: معتقدیم باید عدالتی در بازار اپراتورها و OTT ها برقرار و فضایی ایجاد شود که به نفع اپراتورها و OTTها باشد.

وی گفت: بسته به سیاست وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، برای سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی این امکان‌ وجود دارد که اپراتورها نرخ دیتاهای متفاوتی را برای محصولات تولید داخل یا محصولات خارجی (در حوزه OTTها) اعمال کنند.

وی ادامه داد: در صورت ضرر اپراتورها از محل فعالیت بی‌ضابطه OTTها، وزارتخانه و سازمان تنظیم مقررات ارتباطات بیش از اپراتورها ضرر می‌کنند.

صدوقی ادامه داد: زیرا در قانون بودجه ۹۴، رگولاتوری‌ باید ۵ هزار میلیارد تومان به خزانه واریز کند و این رقم از محل درآمد اپراتورها است. بنابراین اگر درآمد اپراتورها کاهش یابد تامین این درآمد نیز دچار مشکل خواهد شد.

 

 

محققین اولین جنین انسانی دستکاری شده ژنتیکی را به وجود آوردند

 

برای اولین بار در طول تاریخ، تیمی از محققین موفق به تولید جنین دستکاری شده ژنتیکی انسانی شدند. دانشمندان دانشگاه سان یات-سن، واقع در شهر گوانگژو، با استفاده از تکنیک CRISP/Cas9، ژن HBB که سبب بیماری خونی تالاسمی می شود را از ژنوم یک جنین حذف کردند.

این بدان معناست که بدون وجود ژن HBB، احتمال ابتلا به این بیماری در فرد زنده به وجود آمده به صفر نزدیک خواهد شد. تک CRISPR/Cas9، یک آنزیم (که به قیچی های ژنتیکی معروفند) را به کار می گیرد تا بخشی از DNA را حذف و بخش مورد نظر را به آن اضافه کند.

تصور کنید یک ژن خارجی که نمونه آن ممکن است در DNA وجود نداشته باشد، به طریقی وارد سلول می شود. ویروس ها به همین طریق سبب بیماری زایی در انسان می شوند اما این ترفند متفاوت است. آنزیم ها، پروتئین های مختلف، نوکلئیک اسیدها و ساختارهای ساده در کنار هم جمع می شوند تا بخشی از DNA حذف و بخشی جدید به آن اضافه شود.

حال تصور کنید که تک تک سلول های بدن ما، بدون استثنا حاوی یک کد ژنتیکی سراسری و واحد است. مهم نیست در مورد سلول های ماهیچه ای صحبت می کنیم یا نورون های درون مغز. همه آن ها یک DNA مشابه دارند اما آنچه سبب تمایز میان شان می گردد، خاموش و روشن بودن ژن های مختلف است.

بنابراین تغییر دادن DNA یک انسان بالغ با دانش کنونی غیر ممکن است. چرا که امکان تغییر در میلیون ها سلول بدن برای ما وجود ندارد اما اگر این اتفاق در سطوح بسیار ابتدایی رخ دهد، دستکاری ژنتیکی امکان پذیر خواهد بود.

اگر قدرت تخیل و فانتزی قدرتمندی دارید، احتمالا به این فکر کرده اید که سال ها بعد، ممکن است مردم خودشان چهره فرزندشان را انتخاب کنند (همانند بازی های نقش آفرینی مثل Fallout 3). رنگ چشم، رنگ پوست، جمجمه صورت و …. دانشمندان به این نقطه نزدیک شده اند اما هدف ابتدایی آن ها اصلاح ژنتیکی به منظور به وجود آوردن انسان های سالم تر است، نه انسان های زیباتر.

قیچی های ژنتیکی، بخش خاصی از DNA، که کدهای مربوط به ژن مورد نظر در آن قرار گرفته اند را مورد هدف قرار می دهد و با نوکلئوتیدهای اتفاقی جای آن ها را پر می کنند. اما این مسئله ممکن است سبب ایجاد جهش ژنتیکی شود، به همین منظور، محققین نمی گذارند هر نوکلئوتیدی در جایگاه های خالی قرار بگیرد و نمونه ای سالم جایگزین آن می کنند.

نوکلئیک اسیدها، پلیمرهای زیستی یا مولکولهای زیستی بسیار بزرگی هستند که رمز زندگی در آن ها نهفته است. دئوکسی ریبونوکلئیک اسید (DNA) و ریبونوکلئیک اسید (RNA) ها نوکلئیک اسیدهایی هستند که در بدن هر موجود زنده ای یافت می شود. این ساختارهای عظیم از مونومرهایی (واحدهای تشکیل دهنده کوچک) به نام نوکلئوتید تشکیل شده اند.

هر نوکلئوتید شامل یک قند ۵ کربنه و یک گروه فسفات است که باز آلی مورد نظر به آن متصل شده است. بازهای آلی شامل آدنین (A)، گوانین (G)، تیمین (T)، سیتوزین (C) و اوراسیل یا یوراسیل (U) است. اگر قند ۵ کربنه ریبوز باشد، مولکول زیستی RNA است و اگر دئوکسی ریبوز باشد (به معنای وجود یک اتم اکسیژن کمتر نسبت به ریبوز)، ترکیب DNA است.

استفاده از قیچی ژنتیکی پیش از این روی سلول های بالغ انجام پذیرفته بود اما این اولین باری است که محققین به صورت رسمی اعلام می کنند پژوهش های شان روی جنین انسان انجام گرفته.

در علوم زیست شناسی شاخه این وجود دارد به نام Bioethics که اشاره مستقیم آن به رعایت اخلاق در حوزه زیست شناسی است. پیش از این، زمانی که زیست شناسان شاخه سنتتیک قصد ایجاد تغییر در زندگی انسان ها را داشتند، توجه متخصصین حوزه اخلاق زیستی به سوی آن ها جلب شد. پس از آن ژنتیک دان ها وارد کارزار شدند.

اصلا بعید نیست آنچه که امروز دانشمندان چینی منتشر کرده اند، سال ها پیش در دیگر نقاط جهان به دست آمده باشد اما هیچ کس مایل به انتشار آن ها نبوده. اخلاق شناسان حوزه زیست شناسی و معنویون، بسیاری از فعالیت ها را برای زیست شناسان منع کرده اند. بنابراین تحقیقات زیرزمینی را که گهگاه شایعاتی از آن ها منتشر می شود را باید از این مسئله فاکتور بگیریم.

در یک سو، موافقین اصلاح ژنتیکی می گویند تکنیک های مورد نظر در نهایت می تواند منجر به نابودی کامل بیماری هایی چون پارکینسون، سندروم داون، کم خونی داسی شکل و بسیاری بیماری های دیگر شود. به این معنی که پیش از به دنیا آمدن فرد، ژنوم وی مورد بررسی قرار می گیرد و از وجود هر گونه بیماری شناخته شده پاک می شود. نتیجتا با جامعه ای سالم تر روبرو خواهیم شد.

در سوی دیگر، منتقدین اصلاح ژنتیکی به چند دسته تقسیم می شوند. عده ای که منطقی تر فکر می کنند می گویند، دستکاری در ساختار ژنتیکی هر فرد، پیش از به دنیا آمدن وی، ممکن است عواقبی در بر داشته باشد. عواقبی که شاید حتی از سندروم داون و پارکینسون هم صد مرحله فاجعه بارتر باشد.

گروه دیگر از منتقدین می گویند تکنیک های مورد نظر، خط قرمزهای اخلاقی را نادیده می گیرد. ادوارد لنفیر، مدیر Sangamo و عضور هیئت مدیره سازمان Alliance for Regenerative Medicine اخیرا در Nature نوشت: “ما انسانیم، موش های ترانس ژنیک نیستیم. ما معتقدیم که یک مسئله اخلاقی اساسی در تناقض با دستکاری ژنتیکی انسان است.”

امکان خطرآمیز بودن این متود، سبب کاهش پیشرفت علم و تکنولوژی در این حوزه شده. نگاهی به دیگر حوزه های علم و تکنولوژی که بیاندازید متوجه می شوید انسان ها بدون داشتن خط قرمزهای اساسی، چگونه توانسته اند پیشرفت حاصل کنند.

البته، نکته اینجاست که، اگرچه محققین دانشگاه سان یات-سن موفق به انجام کار بزرگی شده اند اما به دلیلی کاملا علمی، کار روی پروژه را تعطیل نموده اند. مسلما دلیل تعطیلی پروژه، ساختن انسان های هیولانمایی نیست که اخلاق شناس ها از آن سخن می گویند.

از مجموع ۸۶ جنینی که برای پژوهش مورد استفاده قرار گرفتند، ۷۱ مورد پس از قیچی شدن DNA زنده ماندند و تنها ۲۸ جنین به صورت موفقیت آمیز ژن جدید را پذیرفتند و پروتئین جدید را بر اساس ژن جدید تولید کردند.

جانجیهو هوآنگ، سرپرست پژوهشگران می گوید: “اگر بخواهید این کار را روی جنین های نرمال انجام دهید، موفقیت تان باید به ۱۰۰ درصد نزدیک باشد. به همین خاطر است که ما کار را متوقف کردیم. فکر می کنیم هنوز بسیار نابالغ است.”

پژوهش صورت گرفته، تقریبا ۳۲٫۵ درصد همراه با موفقیت بوده که اگرچه برای اولین بار بسیار امیدبخش است اما به طور کلی غیرقابل استفاده محسوب می شود. آیا تحقیقات به صورت مخفیانه و دور از هیاهوی مخالفین قدرتمند جریان خواهد یافت یا باز هم شاهد توقف دانشمندان ای حوزه خواهیم بود؟

ویدیوی زیر می تواند به صورت کلی، نحوه عملکرد CRISPR/Cas9 را تشریح کرده و تکمله ای بر این مطلب باشد.

منبع: Engadget

 

 

نقش ربات های آینده در خانه و زندگی شخصی ما

ربات غذا دهنده

در دوران جنگ داخلی امریکا آبراهام لینکلن به کشورش (و در واقع به کل دنیا) کمک کرد تا برده داری را از بین ببرند. اما ظاهرا ظرف ده سال آینده این رویه باز هم به وجود خواهد آمد و به زودی همه ما در خانه هایمان خدمتکاران خانگی خودمان را خواهیم داشت.

اگرچه این بار برای داشتن آنها لازم نیست درگیر ستیز با نظام برده داری بشویم. این خدمتکاران که در زندگی روزمره ما نقش پیش خدمت همه کاره را دارند ربات هایی هستند که از ترکیب چندین و چند فناوری خاص با هوش مصنوعی ایجاد شده اند.

شرکت هوندا در سال ۲۰۰۲ در یکی از تیزر های تبلیغاتی اش به این نکته اشاره کرده بود که روزی ربات ها وارد خانه های ما خواهند شد و در کنار خانواده هایمان زندگی خواهند کرد. از آنجایی که خود این کمپانی ژاپنی حدود ۳۰ سال است روی پروژه های مختلف رباتیک کار می کند، این سوال مطرح می شود که آیا فناوری های فعلی ما به آن مرتبه از پیشرفت رسیده اند که این آرزو محقق شود یا این که فعلا چنین چیزی در حد یک خواب و خیال باقی خواهد ماند؟

تکنولوژی رباتیک در دهه ۵۰ میلادی پر و بال گرفت و امروزه یکی از حوزه های بسیار پیشرفته فناوری به حساب می آید که در زمینه های تولید، هوا و فضا، نظامی، امنیت مدنی و حمل و نقل به بشر خدمات بسیاری ارائه کرده است.

ربات ها هم اکنون نیز در خیلی از کار ها به جای انسان فعالیت می کنند. بخصوص نمونه آن را در فضای تولیدی به خوبی می بینیم که حضورشان باعث کاهش صدمات به کارگران، کاستن از میزان حوادث و ضایعات شده است.

در صنعت خودرو سازی فناوری رباتیک به ما کمک کرده اتومبیل هایی تولید کنیم که جوشکاری های دقیق تر انجام داده و عملا ایرادات بسیار کمتری دارند. حقیقت این است که این سطح از کیفیت را نمی توان از نیروی انسانی انتظار داشت.

در بخش بهداشت و درمان هم جراحی های حساس و دقیق و بی عیب و نقصی را توسط ربات ها شاهدیم که در برخی موارد در شرایطی انجام شده اند که پزشک جراح از بستر بیمار بیش از صدها مایل فاصله داشته.

فناوری رباتیک به جراحان امکان داده که برش های ظریف و دقیق ایجاد کنند و اعمال جراحی ای را انجام دهند که با توان و قابلیت های بشری ممکن نیستند.

با این حال ربات هایی که ما در طی قرن گذشته دیده ایم، عمدتا ثابت بوده اند و برای استقرار در محل و محیطی معین و به سرانجام رساندن کارهایی یکنواخت ساخته شده اند.

اما اکنون در قرن بیست و یکم، توجه معطوف به ربات های متحرکی است که می توانند با استفاده از یک پلتفرم سیار، طیف وسیعی از فعالیت ها را در محیطی که برای نوع بشر قابل دسترسی نیست، انجام بدهند.

ماشین بدون سرنشین نمونه خوبی از این ربات های متحرک است که احتمالا در ده سال آینده در آگهی های تبلیغاتی مشاهده خواهیم کرد. اما جالبترین کاربرد ربات های سیار را زمانی می بینیم که شکل و شمایل انسانی پیدا نمایند.

در آینده این ماشین های پیشرفته احتمالا برای مراقبت از کودکان و سالمندان به کار گرفته خواهند شد یا مثلا نقش مسئول پذیرش هتل، معلم زبان مدرسه، پیش خدمت، خدمات پیک و تحویل کالا یا برقراری امنیت را برعهده خواهند داشت و شاید حتی وظیفه انجام کنترل وضعیت سلامتی و صورت دادن آزمایشات پزشکی را نیز بر عهده گیرند.

همانطور که پنتاگون پیش بینی می کند احتمال دارد ارتش های آینده از ربات ها استفاده کنند، یعنی این امکان وجود دارد که ۳۰ درصد سربازانی که در میدان نبرد حاضر هستند ربات باشند.

بر اساس پژوهش های Frost & Sullivan بازار ربات های سیار احتمالا تا سال ۲۰۲۰ به ۱۷٫۳۹ میلیارد دلار خواهد رسید.

در عین حال انقلاب ربات های متحرک می تواند به مفهوم “صنعت ۴٫۰″ یا همان به چهارمین موج انقلاب صنعتی کمک کند. این نکته شامل حال ارتباطات و تعاملات ماشین با ماشین در کارخانه ها نیز می شود که امکان برنامه ریزی مستقل یا برنامه ریزی ماشین توسط ماشین و ایجاد کارخانه های هوشمند را فراهم می کند. ممکن است شاهد بازاری برای رباتیک ابری (Cloud Robotics) هم باشیم.

ربات های سیار شخصی و خدماتی سطح رفاه اجتماعی را ارتقاء می دهند. در سال ۲۰۳۰ بسیاری از خانه های دنیا ربات های خدمتکار شخصی خودشان را خواهند داشت. این خدمتکاران می توانند با افراد تعامل کرده و کارهایی را که از یک پیش خدمت و یا مستخدم خانه انتظار می رود انجام بدهند.

بر اساس پژوهش های Frost & Sullivan بازار ربات های سیار احتمالا تا سال ۲۰۲۰ به ۱۷٫۳۹ میلیارد دلار خواهد رسید.

اما چالش اصلی ساختن رباتی است که بتواند احساسات بشری را درک کند و به آن واکنش مناسب نشان بدهد. به نظر می آید که ترکیب و تلفیق هوش مصنوعی با علم رفتارشناسی و سنسور فیوژن می تواند به ساخت نسل جدید ربات هایی که مثل بشر رفتار می کنند منجر گردد.

یکی از شرکت های مخابراتی ژاپنی به نام Softbank اولین ربات انسان نمای خود را به نام پپر Pepper تولید کرده که می تواند احساسات افراد را به کمک الگوریتم های ویژه تشخیص حالات چهره و صدا متوجه شود.

فناوری رباتیک در عین حال قادر است در میان شرکت های مختلفی که وارد حوزه صنعت رباتیک می شوند رقابت جدی ایجاد کند. بخصوص که اکثر این شرکت ها با پیش زمینه های متنوع و از زاویه های متفاوت به این عرصه وارد می گردند؛ مثلا تاریخچه کار در حوزه تامین تجهیزات پزشکی، یا IT  داشته اند یا کمپانی های اینترنتی بزرگی مثل گوگل و مایکروسافت یا مثلا شرکت خودروسازی مانند هوندا بوده اند.

در سال ۲۰۰۸ شرکت تویوتا که رقیب بزرگ و همسایه شرکت هوندا به حساب می آید، تصمیم گرفت دوباره مثل گذشته به تولید ربات بپردازد. تویوتا قبل از آن که در سال ۱۹۳۶ به ساخت اتومبیل دست بزند، ماشین های نساجی اتوماتیکی تولید کرده بود که از اصل جیدوکا (Jidoka) استفاده می کردند یعنی با شناسایی کوچکترین نقص، خودشان بلافاصله خاموش می شدند.

کمپانی ژاپنی مذکور قصد دارد در چهار حوزه مهم و اساسی به تولید ربات بپردازد. اول تولید، پس از آن حمل و نقل شخصی در فواصل کوتاه، بعد پرستاری و خدمات بهداشتی و درمانی و در نهایت خدمات خانه داری.

فولکس واگن هم به همین ترتیب در آزمایشگاه های خودش به توسعه فناوری رباتیک می پردازد اما آن را عملا محرمانه نگه داشته است. در ابتدا جای تعجب بود که چرا شرکت های خودرو سازی به سراغ تولید ربات رفته اند. اما با کمی دقت ارتباط این ها را می توان مشاهده کرد.

کار اصلی این کمپانی ها فراهم کردن امکان حمل و نقل است و ربات ها می توانند این خدمات را به خوبی ایجاد کنند. به همین دلیل است که تویوتا و هوندا برای ارائه سرویس های درمانی هم برنامه هایی دارند.

به علاوه تجربیات این شرکت ها در تولید وسایل نقلیه هیبرید و الکتریکی هم اهمیت زیادی دارد زیرا در ساخت ربات به موتورها و  باتری های فراوانی نیاز است.

بیشتر شرکت های خودرو سازی می توانند اتومبیل های کاملا اتوماتیک یا نیمه اتوماتیکی تولید کنند که بدون سر نشین حرکت می کنند. در حال حاضر نمونه های فراوانی از سیستم های پیشرفته کمکی برای رانندگان وجود دارد که در اتومبیل های امروزی استفاده می شوند از جمله سیستم های کمکی ترمز و مدیریت حرکت.

اگر این سیستم ها را با نرم افزارهای پیشرفته و فناوری های حسی، مسیریابی و ارتباطی ترکیب کنیم همه تکه های پازل در کنار هم قرار می گیرند.

گوگل در حال آزمایش روی اتومبیل های بدون راننده است و اخیرا هم اعلام کرده که می خواهد با شرکت جانسون اند جانسون برای تولید ربات های جراح همکاری کند.

بیشتر شرکت های تولید کننده ابزارهای پزشکی مثل GE از گرفتار شدن در فرایند تولید فناوری ها و تجهیزات جدیدی که احتمال دارد حتی ذره ای برای مصرف کننده خطر داشته باشند، پرهیز می کنند. اما پس از پروژه موفقیت آمیز سیستم جراحی داوینچی که توسط گوگل تولید شده بود، شاید نظرشان عوض شود.

اینجا هم مثل تمام فناوری های دیگر جنبه های مثبت و منفی زیادی وجود دارد. یک جنبه مثبت این است که برای بسیاری از ما که کارهای خانه را خودمان انجام می دهیم داشتن یک ربات خدمتکار به معنای داشتن وقت بیشتر است، چون دیگر لازم نیست ظرفها را بشوییم.

اما از طرفی هم احتمال می رود که در این مسیر فرصت های شغلی بسیاری از دست برود همانطوری که در حوزه تولید در ۵۰ سال گذشته این اتفاق را شاهد بوده ایم. از سوی دیگر با ورود ربات ها شاید لازم نباشد برای کاهش هزینه ها فرایند تولید کالاها را به کشورهای دیگری مثل چین بسپاریم و در نتیجه دست کم بعضی از مشاغل در کشور خودمان باقی بمانند.

سوال دیگر این است که آیا اصلا هیچکدام ما حاضر هستیم یک اتومبیل کاملا اتوماتیک یا یک اتومبیل معمولی با راننده ربات خریداری کنیم؟

منبع: Forbes

 

دیدگاه شما چیست؟