خلاصه فیلم her

داستان فیلم her در آینده‌ای نامعین اتفاق می افتد. همه مردم به چیزی وصل هستند و سمعک مانندهایی برای ارتباط با سیستم های اطلاعاتیِ شخصیشان به گوش می زنند. املا جای تایپ کردن را گرفته و بازی های کامپیوتری با استفاده از فناوریِ سه بعدیِ حقیقی، تماما آمیخته با حرکاتِ بدن شده اند. ارتباطات اغلب بدون نام و نشان صورت می گیرد. در این بین تئودور، مرد تنهایی است که شغلش نوشتن نامه های عاشقانه از زبان مردم برای یکدیگر است. او یک روز برای کامپیوترش سیستم عامل جدیدی می خرد که توانایی های زیادی دارد. از جمله این توانایی ها، صحبت کردنش با خریدار است. تئودور، در طی درد دل هایش با سامانتا، یعنی صدای همین سیستم عامل کامپیوتری، کم کم دلبسته او می شود. در ادامه شما را به بررسی نکات فنی فیلم her دعوت می نماییم.

تصویری از فیلم her

نکات فنی her

ایده اولیه فیلم her توسط کارگردان، ۱۲ سال قبل، بعد از خواندن مقاله ای در رابطه با هوش مصنوعی شکل گرفته است. در این فیلم روابط انسان ها با ماشین ها و هوش مصنوعی به خوبی موشکافی شده و از لحاظ روانشناسی سایبری مورد بررسی قرار گرفته است. با دیدن سینمایی her می توانید آینده ای نزدیک از پیشرفت تکنولوژی و دستیارها و سیستم عامل های هوشمند را در قالب سمعک ها و موبایل هایی مشاهده کنید که در تمام طول روز با انسان ها در ارتباط هستند و حتی فانتزی های جنسی آن ها را نیز به مدد تکنولوژی دیجیتال و سه بعدی تبدیل به واقعیت می کنند. در ادامه مواردی از نکات قابل تامل این فیلم که کاملا مشهود نبوده و در ذهن مخاطب جای می گیرد اشاره می کنیم:

تصویری از فیلم her

۱. در این فیلم رابطه بین انسان و کامپیوتر مطرح است؛ چیزی بالاتر از وابستگی روزمره به وسایل الکترونیکی ( که این روزها بشر دچار آن است). یعنی انسان ها علاوه بر وابستگی اقدام به برقراری رابطه های عاطفی و منطقی با وسایل الکترونیکی خود می کنند. این روابط، از روابط عاشقانه و جنسی فراگرفته است تا تفریحات معمولی که می توان با دوستان خود انجام داد.

۲. در این فیلم علاوه بر وابستگی انسان به ماشین، ماشین به انسان را هم به تصویر می کشد؛ اما این تصاویر طوری است که مخاطب، نه سوق یافتن انسان به سمت کامپیوتر را نزول ببیند و نه سوق یافتن کامپیوتر به سمت انسان را صعود.

۳. امروز بیش از سه سال از نمایش این فیلم می گذرد و می توان محسوس شدن موضوع این فیلم در زندگی حقیقیِ این روزها را بیشتر مشاهده کنیم. همانند دستیار صوتی های مختلف موجود و ابزارهای جدیدی (همانند دستیار صوتی سیری اپل و هندزفری بیسیم جدید اپل که در رونمایی آیفون۷ در سال ۲۰۱۶ معرفی کرد) که ما را به یاد این فیلم می اندازد.

۴. مخاطب از دیدن تکنولوژی های آن شگفت زده نمی شود و حتی در مورد بعضی از آن ها مصادیق امروزی هم دارد. این وضعیت مبهم تا حدودی در مورد مکان فیلم هم صدق می کند. صحنه ها نه شباهت کامل به لس آنجلس امروزی دارند و نه آن قدر اعجاب آور است که تماشاچی منتظر عبور سفینه های فضایی از جلوی دوربین باشد. در صحنه ای از فیلم تئودور لبه سکویی نشسته است و پشت سرش مانیتوری وجود دارد که در آن جغدی در حال پرواز است. جغد به تئودور نزدیک می شود و این گونه به نظر می رسد که در حال شکار تئودور به عنوان قربانی خود است. تئودور در حقیقت قربانی این فضای تکنولوژیک است. فضایی که اسپایک جونز با خوش ذوقی مانیتور را به عنوان نمادی از آن برگزیده است و شاید این داستان تمام آدم هایی است که دوران سلطه کامل تکنولوژی و فضای مجازی را بر جهان پیرامون شان تجربه خواهند کرد.

تصویری از فیلم her

صفحه فیلم در IMDB

صفحه فیلم در metacritic

صفحه فیلم در wikipedia

دیدگاه شما چیست؟