اختلالِ بازی

بازی‌های ویدئویی یکی از محبوب‌ترین و معمول‌ترین لذات از سرگرمی‌های زمان ما هستند، اما بحث‌های زیادی در مورد آن‌ها وجود دارد. سازمان بهداشت جهانی اخیراً تصمیم گرفته است «اختلال بازی» را به فهرست رسمی خود از شرایط سلامت روانی اضافه کند و بیان می‌کند که رفتار حاصل از بازی می‌تواند مشکل‌ساز باشد و در سایر ابعاد زندگی مردم به‌طور قابل‌توجهی ایجاد اختلال کند.

بعضی از مردم نیز معتقدند بین بازی‌های ویدئویی و رفتارهای خشونت‌آمیز ارتباط وجود دارد، به‌ویژه در حوادث ناگواری مانند تیراندازی مدرسه در پارک لند، فلوریدا. دونالد ترامپ نیز پس از تیراندازی در این مدرسه گفت: «من بیشتر و بیشتر می‌شنوم که می‌گویند سطح خشونت در بازی‌های ویدئویی واقعاً در حال شکل دادن به افکار جوانان است.» اما از سوی دیگر بسیاری از افراد دیگر نیز معتقدند که انواع بازی‌ها مزایایی از جمله بهبود توانایی افراد در توجه و پردازش اطلاعات بصری برای بازیکن این نوع بازی‌ها دارد؛ به همین دلایل، مردم در مورد تأثیرات بازی‌های ویدئویی سؤالات بسیاری را مطرح می‌کنند. آیا بازی باعث خشونت یا پرخاشگری می‌شود؟ آیا اعتیادآورند؟ آیا راه‌های سالم برای استراحت و استرس هستند؟ آیا آن‌ها می‌توانند سرعت پردازش مغز را بهبود ببخشند؟ سؤالات مشابهی که بعد از ظهور هر رسانه جدید مطرح‌شده‌اند.

بسیاری از کودکاکودکان و بازی ویدیویین و بزرگ‌سالان بازی‌های ویدیویی بازی می‌کنند، بازی‌های ویدیویی تنها موردعلاقه مردان جوان نیستند.

باتوجه‌به نظرسنجی سال ۲۰۱۷ بنیاد سرگرمی‌های ویدئویی (ESA):

۱. ۶۵ درصد از خانواده‌ها حداقل یک عضو دارند که سه ساعت در هفته یا بیشتر بازی می‌کند و میانگین سن هر بازیکن ۳۵ سال است.

۲. زنان بزرگ‌سال ۳۱ درصد جمعیت گیمرها را تشکیل می‌دهند درحالی‌که تنها ۱۸ درصد نوجوانان پسر جمعیت گیمرها را شامل می‌شوند.

۳. از میان افرادی که بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند، ۵۹ درصد مرد هستند و ۴۱ درصد زن هستند.

بازی‌های ویدئویی

برخی از محققان نگران این هستند که بازی بیش‌ازحد می‌تواند شکلی از رفتار اعتیادآور باشد، درحالی‌که گروه دیگر در مورد استفاده از لفظ «اعتیادآور» مردد هستند، چرا که بازی ممکن است در برخی موارد به‌عنوان مکانیزم مقابله برای افرادی باشد که با افسردگی یا اضطراب مبارزه می‌کنند.

رابطه بازی‌های ویدئویی و پرخاشگری

در برخی مطالعات، بازی کردن بازی‌های خشونت را با افزایش اندک پرخاشگری مرتبط می‌دانند، هرچند باید در نظر داشت پرخاش مشابه خشونت نیست. یک بررسی تحقیقاتی توسط انجمن روانشناسی آمریکا نشان داد که احتمال بسیار کمی وجود دارد افرادی که بازی‌های ویدئویی خشن بازی می‌کنند، بیشتر درگیر رفتار پرخاشگرانه شوند، بازی کردن به‌تنهایی دلیلی برای ایجاد رفتار پرخاشگرانه در فرد نیست. برخی از محققان مانند کریس فرگوسن، عضو انجمن روانشناسی آمریکا حتی یافته‌های مربوط به ارتباط بازی‌ها به پرخاشگری را مورد اختلاف قرار داده‌اند و می‌گویند که بسیاری از مطالعاتی که چنین نتایجی را ترسیم می‌کنند مشکلات روش‌شناختی دارند. در هر صورت ما باید این نکته مهم را در نظر داشته باشیم که پرخاشگری مساوی با خشونت(خشونت‌گرایی) نیست.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۵ نشان داد که در ماه‌های بعد از انتشار بازی‌های ویدیویی خشن، آمار قتل و رفتار خشونت‌آمیز و ضرب‌وجرح پایین می‌آید. محققان دلیل این اتفاق این‌گونه توضیح می‌دهند که مردم ممکن است پرخاشگری را در بازی‌های خشن تجربه کنند و میل به این رفتار در آن‌ها فروکش کند یا اینکه ممکن است گیمرها به‌دنبال محیطی خشن باشند اما به‌جای اینکه درگیر رفتاری شوند که منجر به عمل خشونت‌آمیز و فعالیت جنایی شود، بازی کنند. در هر صورت، به نظر نمی‌رسد که هیچ افزایشی در فعالیت‌های جنایی مرتبط با بازی کردن وجود داشته باشد. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد بسیاری از افرادی که درگیر حوادث جنایی مانند تیراندازی دسته‌جمعی می‌شوند نسبت به همسالان خود کمتر به بازی‌های ویدئویی خشن علاقه‌مند هستند.

پیدا کردن بازی‌های ویدئویی که خون، خون و خشونت را به تصویر می‌کشند، آسان است. با این وجود، مطالعات نشان می‌دهند که خشونت جوانان به‌طور مداوم از زمانی که این بازی‌ها در دسترس هستند کاهش‌یافته است.

مطالعه‌ای در دانشگاه بوستون نشان داد که میزان خشونت جوانان بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ به ۲۹ درصد کاهش‌یافته است. براساس گزارش موسسه شهری، میزان خشونت جوانان از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۴ افزایش‌یافته است. اما این آمار در دهه ۱۹۹۰ شروع به کاهش کرد و ۳۴ درصد بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۰ کاهش یافت.

مقایسه ۱۰ بازار بزرگ بازی‌های ویدیویی در دنیا نشان می‌دهد که در ایالات‌متحده در مقایسه با کشورهای دیگر که پول زیادی در بازی‌های ویدیویی خرج می‌کنند، افراد بیشتری با شلیک گلوله به قتل رسیده‌اند. این مسئله حتی در کشورهای استرالیا، بریتانیا، کانادا، فرانسه، ژاپن، ژاپن و کره‌جنوبی که نسبت به آمریکا هزینه بیشتری در بر روی سرانه و ساخت بازی هزینه می‌کنند، صادق است. اگر بازی‌های ویدیویی مسئول خشونت بودند، در آن کشورها خشونت بیشتری وجود داشت.

بازی‌های ویدئویی

محققان دریافته‌اند که بازیکنان بازی ویدیویی می‌توانند بهتر از کسانی که گیمر نیستند در کارهای تصویری بهتر عمل کنند، و چندین مطالعه نشان می‌دهد که بازی‌های ویدیویی می‌توانند مهارت‌های پردازش بصری را به افراد آموزش دهد. بیشتر کودکان و بزرگ‌سالانی که بازی ویدیویی انجام می‌دهند یا تلویزیون تماشا می‌کنند، به‌احتمال‌زیاد اضافه‌وزن دارند یا چاق می‌شوند. یک مطالعه از کودکان آلمانی نشان داد که کودکانی که کم‌تر از ۱.۵ ساعت در روز در مقابل تلویزیون و در هنگام بازی‌های ویدیویی سپری می‌کنند، ۷۵ درصد کم‌تر از کودکانی که بیش از ۱.۵ ساعت در مقابل یک تلویزیون هستند اضافه‌وزن دارند.

بازی کردن می‌تواند به مردم کمک کند استراحت کنند، احساس بهتری داشته باشند و واکنش‌های عاطفی مثبت ایجاد کنند. مردم بازی‌های ویدیویی را برای استراحت انجام می‌دهند و تحقیقات نشان می‌دهند که این بازی‌ها واقعاً می‌توانند به آن‌ها کمک کنند. مطالعات نشان داده‌اند که بازی‌های ویدیویی معمایی می‌تواند استرس را کاهش داده و حالت روحی فرد را بهبود بخشد.

اما در مقابل محققانی که روی دانش آموزان دبیرستان کانادایی را مطالعه انجام دادند، متوجه شدند که کودکانی که بیشتر بازی‌های ویدیویی ورزشی را بازی می‌کنند، بیشتر در ورزش دخیل بوده‌اند. در واقع کودکانی که بیشتر به بازی‌های ورزشی تمایل نشان می‌دانند در آینده و در زندگی واقعی خود به ورزش روی آورده‌اند. این بازی‌ها اطلاعات ورزشی کودکان را تأمین می‌کند و به کودکان اعتمادبه‌نفس می‌دهد تا در زندگی واقعی مشارکت بیشتری داشته باشند.

بازی‌های ویدئویی

بازی‌های ویدئویی و خلاقیت

همچنین ارتباطی بین بازی ویدیویی و خلاقیت وجود دارد. برخی محققان دریافته‌اند که کودکانی که بازی‌های ویدیویی بازی می‌کردند خلاق‌تر از کودکانی بودند که این بازی‌ها را انجام نمی‌دادند و البته اهمیتی هم نداشت کدام نوع بازی ویدئویی مورد استفاده قرار می‌گرفت. این در حالی است که این مسئله برای استفاده از دیگر فن‌آوری‌ها، مانند استفاده از تلفن‌های همراه یا اینترنت صادق نیست. اما مشکل اینجاست که محققان اطمینان ندارند که بازی‌های ویدیویی باعث خلاقیت کودکان می‌شود یا کودکان خلاق به بازی‌های ویدیویی کشیده می‌شوند.

یک مطالعه از کودکان ۱۰ تا ۱۵ ساله نشان می‌دهد که کودکانی که کم‌تر از یک ساعت در روز بازی می‌کنند، نسبت به کودکانی که بازی نمی‌کنند و یا بچه‌هایی که هر روز یک تا سه ساعت بازی می‌کنند، رضایت بیشتری داشته‌اند. همچنین گروه‌هایی از کودکان که بین یک تا سه ساعت بازی ویدیویی می‌کردند یا بازی نمی‌کردند، سطح رضایت یکسانی داشتند و کودکانی که بیش از سه ساعت از زمان خود را در روز بازی می‌کردند، نسبت به سایر گروه‌ها کم‌تر راضی بودند.

راه‌هایی وجود دارد که بازی‌های ویدیویی می‌توانند به مردم کمک کنند تا استراحت کنند، خود را به چالش بکشند و حتی توانایی‌های شناختی خود را تحریک کنند. درعین‌حال، کاملاً امکان دارد که زمان اضافی که صرف بازی کردن می‌شود مانند هر سرگرمی دیگری ناسالم باشد یا نشانه‌ای باشد از اینکه فرد در مخمصه بازی‌های ویدیویی گرفتار شده است.

منبع: IFLScience

دیدگاه شما چیست؟