تاثیرات انقلاب اینترنت بر دنیای ما

1

آیا اینترنت که انقلابی در جهان امروز برپا کرده، واقعا به دنیا سود رسانده است؟

متن زیر توسط «اندرو کین» نویسنده انگلیسی-آمریکایی درباره اینترنت و تاثرات آن نوشته شده است که در واقع بخش‌هایی است از کتاب او به نام «جواب، اینترنت نیست» که در آینده منتشر خواهد شد.

«اینترنت در آستانه پنجاهمین سالگرد خویش است و شکی نیست که انقلاب دیجیتال و کسب و کار از هم گسیخته‌ای که تقویت می‌کند، جهان را عمیقا تغییر داده است.اما آیا واقعا اینترنت- که در حال حاضر صنایع متنوعی چون رسانه، حمل و نقل، درمان، اقتصاد، آموزش و بازرگانی را از هم پاشیده- به جامعه خدمت کرده است؟در کتاب جدیدم، “جواب، اینترنت نیست”، بحث می‌کنم که انقلاب شبکه‌ای تا کنون یک شکست بزرگ بوده است. در این متن ده دلیل خواهم آورد که چرا جواب، اینترنت نیست.

۱. به جای توزیع دوباره قدرت و ثروت، انحصارطلبان قرن بیست و یکمی چون گوگل و آمازون را خلق کرده است.

۲. به جای ایجاد فرصت‌های شغلی، اینترنت شرکت‌های تازه کاری با سرمایه ۱۹ میلیارد دلار ایجاد کرده است، همچون WeChat که تنها ۵۵ کارمند دارد.

۳. همچنان که اسنودن افشا کرد، به جای خلق یک جامعه سالم و شفاف، حریم خصوصی ما را نابود می‌کند و به دولت‌ها و شرکت‌های خصوصی امکان می‌دهد تا همیشه و همه جا ما را تحت نظر داشته باشند.

۴. به جای دموکراتیزه کردن ثروت، اقتصادِ “سیلیکون ولی” (Silicon Valley) شامل شرکت‌های میلیارد دلاری چون Airbnb شکاف فقیر و غنی را شدت بخشیده است.

۵. به جای یک رنسانس فرهنگی، با سرقت‌های آنلاین و مطالب رایگان در بلاگ‌ها و شبکه‌های اجتماعی، صنایع موسیقی، روزنامه، عکاسی و کتاب را نابود کرده است.

۶. به جای پیشبرد دموکراسی، شبکه‌های نا‌شناس همچون رِدیت(Reddit) و فورچان (۴Chan) مردم را جهت دهی می‌کنند.

۷. به جای تقویت فرهنگ مدارا، شبکه‌های خود-رسانه‌ای چون تویی‌تر و فیسبوک یک نژادپرستی، سکسیسم و قلدری فراگیر را تولید کرده‌اند.

۸. به جای یک رنسانس فرهنگی، اینترنت عصر سِلفی گرایی را که بر پایه یک نارسیسیسم زشت است شعله ور ساخته است؛ اینستاگرام.

۹. اصطلاح “اقتصاد اشتراکی” از شبکه‌ها در اصل یک اقتصاد خودمحورانه از سوی کارآفرینان بی‌اخلاقی مانند مدیر عامل اوبر Uber، تراویس کالانیک، است.

۱۰. اینترنت همه ما را به کارگران بی‌جیره و مواجب شرکت‌هایی مانند تامبلر Tumbler و پینترست Pinterest کرده است که آن‌ها در قالب کارخانه‌های اطلاعات، روز به روز با اطلاعاتی که ما از زندگی‌هایمان در اختیار آن‌ها می‌گذاریم، ثروتمند‌تر می‌شوند.

بله، اینترنت حماسه شکست است. به جای تولید ثروت، اقتصاد غیرقابل تنظیم دیجیتال، آرام آرام اکثر ما را فقیر‌تر می‌کند. به جای تولید شغل‌های جدید، بیکاری را آشکارا ترویج می‌کند.به جای گرم کردن برابری، شکاف بین فقیر و غنی را گسترده‌تر می‌کند. به جای آنکه مقامات رسمی را پاسخگو‌تر و مسئول‌تر کند، تمام مردم جهان را در اتاق های شیشه‌ای دور هم جمع کرده است که در آن همه چیز قابل دیدن و ثبت و ضبط است. به جای تقویت مدارا و فهم مشترک، به مردم خط دهی می‌کند. به جای تشویق به یک رنسانس دیگر، حواس پرتی، پستی و خودشیفتگی را تشویق می‌کند.

حالا باید چکار کرد؟ پنجاه سال است که در عصر اینترنت به سر می‌بریم و ۲۵ سال آینده بسیار حساس و حیاتی است چرا که تا سال ۲۰۳۹ تقریبا هر کس زنده است، آنلاین است. چیزی که با آن مواجه هستیم یک سراشیبی است، اقتصادِ “همه چیز مال برنده است” که توسط انحصارگرانی چون گوگل، فیسبوک. آمازون اداره می‌شود. چیزی که به آن نیاز داریم، جامعه‌ای است که عدلانه توزیع و شبکه شده باشد که شهروندی را به جای مصرف گرایی تقویت کند. چیزی که به آن احتیاج داریم فرهنگ مسئولیت پذیری به جای تکیه صرف بر حقوق است. علاوه بر تمام این‌ها، چیزی که به آن احتیاج داریم، اینترنتی است که به همه سود می‌رساند نه تنها به گروه کوچکی از کارآفرینان بی‌مسئولیت “سیلیکون ولی” در آمریکا».

به اشتراک بگذارید:

یک دیدگاه