کلان داده ها در علوم اجتماعی

علومی که رفتار انسانی را مطالعه می‎کنند یعنی علوم اجتماعی عمدتاً بررسی‎هایی برپایه نظرسنجی‎ها و مطالعات آزمایشگاهی انجام می‎دهند. با این که این روش‎ها‎ ارزشمند هستند، نارسایی‎هایی نیز دارند. برای مثال نظرسنجی‎ها را در نظر بگیرید. آنها دسترسی محققان به دنیای ذهنی درونی انسان‎ها را ممکن می‎کنند. مشکل استفاده از آنها این است که افراد همیشه تمایل ندارند راست بگویند و خود فریبی همیشه وجود دارد. همین‎طور دشواری شناخت دنیای درونی‎مان برای خودمان. شواهدی وجود دارد که نشان می‎دهد همه ما حداقل در مواقعی خودمان را فریب می‎دهیم. توضیح دقیقی هم برای این مورد تاکنون ارائه نشده است. بنابراین نظرسنجی‎ها مشکل ذهنی بودن را همیشه دارند. همین طور نمی‌توانند تفاوت‎های ظریف و جزئی بین انسان‎ها را توضیح دهند. در نتیجه نمی‎توانند نتایج ایده‎آلی به‎دست محققان دهند. ازطرف دیگر مشکل مطالعات آزمایشگاهی این است که در محیط خاص آزمایشگاه اجرا می‎شوند و نمی‎توانند پیچیدگی‎های دنیای واقعی را شبیه‎سازی کنند. بیشتر مطالعات فعلی علوم اجتماعی توصیفی از میانگین‎ها (در نظرسنجی‎ها) و رفتار‎های کلیشه‎ای (در مطالعات آزمایشگاهی) است. این روش‎های سنتی از این نکته غافلند که پدیده‎های اجتماعی از میلیارد‎ها تراکنش بین افراد تشکیل شده‎اند. مردم نه تنها پول و کالاها را مبادله می‎کنند، بلکه ایده‎ها، اطلاعات یا حتی شایعات را با هم به اشتراک می‎گذارند. الگوهای موجود در این تراکنش‎های فردی است که پدیده‎هایی اجتماعی مثل بحران‎های مالی یا بهار عربی را به‎وجود می‎آورد. ما نیاز داریم که این الگوها را با استفاده از روش‎های جدید عمیق درک کنیم چون با روش‎های کلاسیک مطالعه جامعه و میانگین‎گیری به‎دست نمی‎آیند. به‎تازگی فناوری‎های دیجیتالی جدید امکان استفاده از روش‎های نوینی را برای مطالعه رفتار انسانی به محققان می‎دهند. انواع گوشی‎های تلفن همراه و سنسور‎ها قادرند حجم عظیمی از فعالیت‎های انسانی را در خود ذخیره کنند. این که کجا می‎رویم، چه می‎خریم، با چه کسانی در ارتباط هستیم، برای چه مدتی با آنها در ارتباط هستیم تا زبان بدن و حالت‎های احساسی که در طول روز تجربه می‎کنیم. این منابع جدید اطلاعاتی برای محققین علوم اجتماعی بسیار ارزشمندند و به نظرسنجی‎ها یا مطالعات آزمایشگاهی ترجیح داده می‎شوند. چون به محققان این امکان را می‎دهند که انسان را در محیط‎های طبیعی (جهان واقعی) مطالعه کنند. همین‎طور به محققان اجازه می‎دهند که آنچه را که انجام می‎دهیم مطالعه کنند نه آنچه را که می‎گوییم (که معمولاً متفاوت است). این روش بررسی رفتار انسانی در محیط‎های طبیعی بر پایه فناوری‎های دیجیتالی واقعیت‌کاوی نامیده می‎شود و علوم اجتماعی را متحول کرده است. مطالعات جدید اهمیت تعاملات اجتماعی را در شکل‎دهی رفتار ما بیش از پیش نشان می‎دهد. رفتار ما انسان‎ها تا حدی تحت تأثیر نزدیکانمان و گروه‎هایی است که در آنها عضو هستیم. از رژیم غذایی و وزن بدن ما تا نظرات ما راجع به مسائل سیاسی. اهمیت دنیای اجتماعی پیرامون ما آن قدر زیاد است که بهتر است خودمان را گروه محور بنامیم نه فرد محور. تاکنون جوامع غربی دیدی خلاف جهت این ایده داشته‎اند. به همین جهت مطالعات علوم اجتماعی نتوانستند این قسمت از هویت واقعی ما را خوب توصیف کنند و به نتایج مطلوب نرسیده‎اند.

منبع :

کتاب مدیریت کلان ‌داده‌ ها در بخش‌ های خصوصی و عمومی، تالیف دکتر بابک سهرابی و حمیده ایرج.

به اشتراک بگذارید:

یک دیدگاه